https://nazarian.kowsarblog.ir/ fa-IR http://blogs.law.harvard.edu/tech/rss <p style="color: #000099;">خداوندا ، هاله ای از خودبینی و جمود مرا احاطه کرده است</p> <p style="color: #000099;">سنگی به سنگینی کوه در مقابلم مانع شده است</p> <p style="color: #000099;"><strong>سنگی که پر شده از غفلت و بی توجهی </strong></p> <p style="color: #000099;">معبودا ، دعایم در هنگام اوج گیری ، مُهر &#8221; صعود ممنوع &#8221; خورده است</p> <p style="color: #000099;"> </p> <p style="color: #000099;">از حبس دعا در حصار خویشتن ملولم و درمانده</p> <p style="color: #000099;"><strong>نا خالصی ام مانع اجابت دعایم شده است </strong></p> <p style="color: #000099;"> </p> <p style="color: #000099;">خداوندا ، بارها ندای <strong>&#8221; توبوا الی الله توبة نَصوحا &#8220;</strong> را شنیده ام</p> <p style="color: #000099;">اما در ادای نصوحیتش درماندم</p> <p style="color: #000099;"> </p> <p style="color: #000099;"><strong>پروردگارا ، مزرعه خشکیده دلم را با آب رحمت و عفوت ، حیات ببخش </strong></p> <p style="color: #000099;">و گناهانی که دعایم را در غل و زنجیر کرده است را به غفاریتت ببخشای</p> <p style="text-align: center; color: #000099;"> </p> <p style="text-align: center; color: #000099;" align="baseline"><strong>&#8221; اللهم اغفرلی الذنوب اللتی تحبس الدعا &#8221; </strong></p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://nazarian.kowsarblog.ir/صعود-ممنوع">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://nazarian.kowsarblog.ir/صعود-ممنوع <p>چه چشمانی که در مقابل عظمت حجاب متواضعانه سر به زیر می افکنند و</p> <p>چه چشمانی که در مقابل حقارت بی عفتی و خودنمایی گستاخانه خیره می شوند</p> <p>این را با تمام وجودم احساس کردم</p> <p>مردان مومن : &#8230; یغُضّوا من ابصارهم &#8230;</p> <p>زنان مومن : &#8230; یغضُضنَ من ابصارهنَّ &#8230;</p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://nazarian.kowsarblog.ir/یک-نکته-از-این-مطلب">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://nazarian.kowsarblog.ir/یک-نکته-از-این-مطلب <p><span style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;">از وقتي كه چشم بدين جهان گشودم خود را در دامان مادري مهربان و در آغوش پدري زحمت كش يافتم آنگاه كه زبان گشودم نام خدا را بر زبان جاري كردم و با پا گذاشتن به سن هفت سالگي خود را حافظ قرآن يافتم .<br /><br />و اينها را مرهون پدر و مادر مهربان و متّحدي مي دانم كه هميشه چون كوهي استوار پشت من بودند .<br /><br />روز اول مدرسه ، دستم را از يك سو مادرم و از سوي ديگر پدرم گرفته بود و با تشويقهاي ايشان بود كه در آنجا نيز شاگردي نمونه و مؤدب بودم .<br /><br />بعد از تعطيل شدن مادرم را پشت در مي يافتم كه آغوش گسترانيده و منتظر من است . من نيز به آغوش گرم او مي دويدم بر دستانش بوسه مي زدم .<br /><br />پدرم ! او هميشه به موقع در منزل حاضر بود و هيچ گاه مشغله ي كاري را بهانه اي براي نرسيدن به خانواده اش قرار نمي داد ؛<br /><br />او آمد! مادرم به سرعت براي بدرقه ي او مي دود و همچون فرشته اي مهربان او را تكريم مي كند ، پدرم نيز براي قدرداني از زحمات فرشته ي مهربان بر شانه ي او بوسه مي زند &#8230;<br /><br />سفره را با كمك مادرم مي اندازيم ، با اينكه جز اندك نان و سوپي چيزي يافت نمي شود امّا با وجود مهر و صفا و معنويتي كه تمام افراد خانواده در كنار هم و زير سايه ي خدا احساس مي كنند ، لذيذترينِ غذاهاست .<br /><br />بعد از صرف غذا همه در جمع كردن سفره كمك مي كنيم و من چهارپايه ي كوتاهي زير پايم مي گذارم و با شورو شوق بچگي به شستن ظرفها مشغول مي شوم .<br /><br />اين همدلي در تمام عرصه هاي زندگي و در غم و شادي همراه ما بود .<br /><br />با ورود به عرصه ي جواني و دوران ازدواج با مشورتها و تدبيرهاي آگاهانه ي پدر و مادرم همسري – همچون پدرم دلسوز و كاردان – برگزيدم .<br /><br />پدر و مادرم رفته رفته پير ميشوند ومن و همسرم تصميم گرفتيم آنها را نزد خود بياوريم تا شايد بتوانيم قطر اي از درياي لطف و سخاوتشان را جبران كنيم .<br /><br />(امّا يبلغنّ عندك الكبر احدُهما اَو كلاهما فلا تقل لهما افّ و لا تنهرهما و قل لهما قولاً كريماً).« و چنانكه هر دو يا يكي از آنها پير و سالخورده شوند كه موجب رنج و زحمت شما باشند زنهار كلمه اي كه رنجيده خاطر شوند مگوييد و كمترين آزار بهآنها نرسانيد و با ايشان به اكرام و احترام سخن گوييد »<br /><br />بودن آنها در كنارمان براي زندگيمان بركتي داشت مثال زدني . چه بسا كه پيوسته از تجربيات آنها بهره مي برديم و مورد لطف و مرحمت آنها قرار مي گرفتيم .<br /><br />پدرم در سن هفتاد سالگي دعوت حق را لبيك گفت و به ديار باقي شتافت . مادرم كه دوري از همسري مهربان و همراه برايش مشكل بود بعد از يك سال نزد او رفت و برنگشت و ما را تنها گذاشت . ولي هم اكنون نيز از دعاي خير آنها بهره مي بريم و براي آنها طلب آمرزش و هم نشيني با نيكان را آرزومنديم .<br /><br />(واخفض لهما جناح الذل من الرّحمة و قُل ربِّ ارحَمهما كما ربّياني صغيرا).«هميشه پر و بال تواضع و تكريم را با كمال مهرباني نزدشان بگستران و بگو: پروردگارا! چنانكه پدر و مادر ، مرا از كودكي به مهرباني بپروردند تو در حقّ آنها رحمت و مهرباني فرما».<br /><br />خانواده ي قرآني<br /><br /><br /></span></p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://nazarian.kowsarblog.ir/ترسيم-عشق">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://nazarian.kowsarblog.ir/ترسيم-عشق